Festulolium:

Festulolium zostało wyhodowane jako połączenie najlepszych cech Lolium (wysoki plon, smakowitość, szybkie wschody i wzrost) z cechami charakterystycznymi dla Festuca (tolerancja na stres, trwałość). Ta hybryda oferuje różne możliwości łączenia, co pozwala hodowcom tworzyć kombinacje dostosowane do warunków regionalnych. W tym zakresie szczególne znaczenie ma rozbudowana sieć stacji hodowlanych firmy DLF, działająca na całym świecie.W warunkach zimowych odmiany festulolium przewyższają Lolium perenne (życicę trwała). Badania przeprowadzone w państwach bałtyckich pokazują, że Lolium perenne (życica trwała) wykazuje wysoką wrażliwość na ostre zimy, podczas gdy festulolium charakteryzuje się lepszą zimotrwałością i silniejszym wzrostem wiosną.
Festulolium wykazuje również wyższą odporność na pleśń śniegową (Microdochium nivale). Hybrydy z udziałem Festuca pratensis (kostrzewy łąkowej) potrafią w odpowiedzi na infekcję uruchomić mechanizmy obronne (np. enzymy typu glukanaza i chitynaza), co ogranicza rozwój patogenu. Badania genomowe wykryły ponadto fragmenty genomu festulolium związane z zimotrwałością, występujące w różnych grupach chromosomowych – co potwierdza odporność gatunku i daje nowe narzędzia do dalszych prac hodowlanych.
Poza samym przetrwaniem, festulolium umożliwia także wydłużenie sezonu pastwiskowego – aż do późnej jesieni, a nawet wczesnej zimy. Wpisuje się to w założenia zrównoważonej intensyfikacji, której celem jest maksymalne wykorzystanie wypasu jako najtańszego źródła paszy wysokiej jakości.
Badania przeprowadzone na terenie Środkowej i Północnej Europy pokazują, że festulolium może umożliwić wypas aż do późnej zimy dzięki aktywnemu wzrostowi podczas łagodniejszych zim oraz lepszemu odrostowi w porównaniu z takimi gatunkami jak Phleum pratense (tymotka łąkowa) czy Festuca pratensis (kostrzewa łąkowa). Dzięki temu możliwe jest zmniejszenie kosztów oraz presji na tworzenie zapasów kiszonki.
Kluczowym warunkiem skutecznego wypasu zimowego jest odporność runi na udeptywanie przez zwierzęta na mokrej glebie oraz wytrzymałość na zagęszczanie gleby przez maszyny (i zwierzęta). Kilka odmian hybrydowych DLF wykazało w tym zakresie wysoką odporność – a sekret tych wyników kryje się pod powierzchnią.
Głęboki system korzeniowy festulolium poprawia odporność na suszę latem, jednocześnie zwiększając porowatość gleby i infiltrację wody, co pomaga zmniejszyć ryzyko podmakania zimą i chroni roślinność przed uszkodzeniem. Rozbudowany system korzeniowy tych hybryd wspiera także życie w glebie, a proces jego rozkładu wzbogaca ją w materię organiczną.